Schuldbekentenis – model

Presentatie

De schuldbekentenis is een document waarin een schuldenaar uitdrukkelijk erkent een bepaald geldbedrag verschuldigd te zijn aan een schuldeiser, met vermelding van de reden van de schuld en de wijze van terugbetaling. Zij vindt haar grondslag in de algemene regels van het verbintenissenrecht (Boek 6 BW) en dient primair als bewijsmiddel: zij bevestigt het bestaan van een reeds ontstane verbintenis. Verschil met de geldleningsovereenkomst: waar de geldleningsovereenkomst (verbruiklening, art. 7:129 e.v. BW) de lening zelf tot stand brengt — de uitlener stelt een bedrag ter beschikking en de lener verbindt zich tot terugbetaling — bevestigt de schuldbekentenis een reeds bestaande schuld, ongeacht de oorzaak daarvan (een eerdere lening zonder schriftelijke vastlegging, een niet-terugbetaald voorschot, een onbetaalde rekening tussen particulieren, etc.). De schuldbekentenis is dus vaak declaratoir van aard: zij creëert niet zozeer een nieuwe verbintenis als wel dat zij een bestaande verbintenis erkent en documenteert, wat het bewijs voor de schuldeiser aanzienlijk vergemakkelijkt. Bewijskracht: een door de schuldenaar ondertekende schuldbekentenis is een sterk bewijsmiddel in een eventuele procedure, omdat de schuldenaar daarmee zijn schuld erkent. Voor een onderhandse akte geldt dat de schuldenaar de inhoud en ondertekening in beginsel niet zomaar kan betwisten (art. 157 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering). Wanneer te gebruiken: wanneer een schuld reeds is ontstaan (bijvoorbeeld een informele lening zonder schriftelijk contract, een openstaand voorschot, of een andere schuld tussen particulieren of tussen een particulier en een onderneming) en partijen deze alsnog willen vastleggen om toekomstige bewijsproblemen te voorkomen. Partijen: de schuldenaar (die de schuld erkent) en de schuldeiser. Essentiële bedingen: het erkende bedrag, de oorzaak van de schuld, het aflossingsschema of de termijn van terugbetaling, een eventueel rentebeding, en de gevolgen van niet-nakoming. Veelgemaakte fouten: het niet vermelden van de oorzaak van de schuld (wat de bewijswaarde verzwakt), het ontbreken van een concreet aflossingsschema, en het verwarren van de schuldbekentenis met een geldleningsovereenkomst terwijl de onderliggende situatie feitelijk verschilt.

Informatie om aan te passen