De elektronische tijdstempel koppelt aan gegevens (een document, een handtekening) een bepaalde datum en tijd, om aan te tonen dat deze gegevens op dat precieze moment bestonden. Technisch gezien ondertekent een tijdstempelservice de vingerafdruk (hash) van het document met een tijdmarkering, volgens het gestandaardiseerde RFC 3161-protocol.
De Europese verordening eIDAS (EU) nr. 910/2014 definieert elektronische tijdstempel in artikel 3 en behandelt dit in artikelen 41 en 42. Tijdstempel is een "vertrouwensdienst": het garandeert zowel de datum als de integriteit van de gegevens voorzien van een tijdstempel.
In de praktijk invalideert elke latere wijziging van een document dat voorzien is van een tijdstempel de vingerafdruk en ongeldig maakt de tijdstempel — dit maakt het een robuust integriteitsbewijsmiddel dat in de loop van de tijd kan worden tegengeworpen.