Bewijskracht (elektronische handtekening)

Bewijskracht is het vermogen van een elektronisch document om als bewijs voor een rechtbank te worden aanvaard op dezelfde manier als een papieren document. Het is het juridische sleutelbegrip dat bepaalt of een elektronisch ondertekend contract tegen uw klant, werknemer of leverancier kan worden ingeroepen in geval van geschil.

Juridische grondslag in Frankrijk: de wet van 13 maart 2000 heeft in het Burgerlijk Wetboek het artikel 1366 ingevoerd dat een equivalentiebeginsel tussen papieren en elektronische geschriften vaststelt, op voorwaarde dat (1) de persoon van wie het geschrift afkomstig is, op passende wijze kan worden geïdentificeerd, en (2) het document onder voorwaarden is opgesteld en bewaard die de integriteit ervan garanderen. Het artikel 1367 bepaalt dat de elektronische handtekening conform de Europese verordening eIDAS van deze equivalentie geniet.

De vier cumulatieve voorwaarden opdat een elektronisch ondertekend document bewijskracht heeft:
• Identificatie van de ondertekenaar: heeft de authenticatie ertoe geleid dat een specifieke natuurlijke persoon kon worden geïdentificeerd? Mechanismen: OTP SMS voor AES, video-identificatie + KBIS voor QES.
• Integriteit van het document: is de inhoud niet gewijzigd sinds de ondertekening? Gegarandeerd door de cryptografische hashfunctie ingebouwd in de handtekening.
• Betrouwbaarheid van het proces: past de handtekeningverlener beste praktijken toe (codering, sleutelbeheer via HSM, controleerbaarheid)? Een gekwalificeerde verlener (QTSP) op de Europese vertrouwenslijst biedt de sterkste garantie.
• Controleerbaarheid: bestaat er een audittrail met tijdstempel die kan worden ingeroepen (wie heeft ondertekend, wanneer, van welk IP-adres, na welke authenticatie)?

Wettelijk vermoeden: naar Frans recht is het vermoeden van betrouwbaarheid voorbehouden aan de gekwalificeerde handtekening (QES): artikel 1367, tweede lid, van het Franse Burgerlijk Wetboek (Code civil) en decreet nr. 2017-1416. Het keert de bewijslast om: wie de handtekening betwist, moet bewijzen dat ze niet betrouwbaar is. Een eenvoudige of geavanceerde handtekening (AES) blijft toelaatbaar als bewijs, maar bij een geschil moet degene die zich erop beroept de betrouwbaarheid van het proces aantonen (audittrail, authenticatie, integriteit). Een gekwalificeerde handtekening geniet bovendien van rechtstreekse equivalentie met handgeschreven ondertekening (Burgerlijk Wetboek art. 1367 lid 2).

Duur van de bewijskracht: een ondertekend document behoudt zijn bewijskracht zolang de archivering aan de voorwaarden voldoet (integriteit, duurzaamheid, controleerbaarheid). Voor contracten met bewaartermijn > 5 jaar stelt het PAdES B-LTA profiel met periodieke archiveringstijdstempels in staat de bewijskracht te verlengen na afloop van de originele certificaten. Zie ook onweerlegbaarheid en LTV.