Huurwaarborg: berekening en wettelijke restitutie

De waarborgsom vormt één van de meest gereguleerde bedragen in het kader van een huurovereenkomst. Gereglementeerd door wet nr. 89-462 van 6 juli 1989, bekend als de Mermaz-wet, is het echter het onderwerp van talrijke geschillen tussen verhuurders en huurders, vooral bij de restitutie aan het einde van de huurovereenkomst. Het begrijpen van de precieze regels voor berekening, behoud en restitutie is essentieel om de huurrelatie veilig te stellen en geschillen voor de departementale verzoeningscommissie of de rechter voor beschermingsgeschillen te voorkomen.

Berekening van het wettelijke borgbedrag

Het bedrag van de borgsom is strikt wettelijk beperkt en hangt af van het type huur:

• Leegstaande huur (hoofdwoning): de aanbetaling is beperkt totéén maand huur exclusief lasten, overeenkomstig artikel 22 van de wet van 6 juli 1989, gewijzigd door de MOLLE-wet van 2009.
• Gemeubileerde huur (hoofdverblijf): sinds de ALUR-wet van 24 maart 2014 is het deposito gemaximeerdtwee maanden huur exclusief lasten(artikel 25-6 van de wet van 1989).
• Seizoensverhuur of mobiliteit: geen wettelijk plafond voor seizoensverhuur; Voor een mobiliteitslease kan geen waarborgsom worden gevraagd (artikel 25-14).

De borg moet worden betaald bij ondertekening van het huurcontract en het bedrag ervan moet uitdrukkelijk in het contract worden vermeld. Let op: als de huur voor een periode van meer dan twee maanden vooruitbetaald wordt,er kan geen borg vereist zijnvan de huurder.

Retourtermijnen na inventarisatie

De teruggave van de waarborgsom is onderworpen aan strikte termijnen aangezien de ALUR-wet:

• Maximaal 1 maandals de uitgangsinventaris dat ismeewerkendin de inventaris van plaatsen van binnenkomst;
• Maximaal 2 maandenalsschadeof overtredingen worden opgemerkt.

Deze termijnen lopen vanaf de overhandiging van de sleutels aan de verhuurder of zijn agent. Bij mede-eigendom kan de verhuurder een provisie aanhoudenMaximaal 20%vanaf de storting tot de jaarlijkse afsluiting van de mede-eigendomsrekeningen, om eventuele kostenaanpassingen te vereffenen.

Bij te late teruggave wordt de waarborgsom verhoogd met10% van de maandhuur exclusief kosten per begonnen maand vertraging, automatische straf voorzien in artikel 22 van de wet van 1989.

Inhoudingen toegestaan ​​op deposito

De verhuurder kan alleen inhoudingen doen op vertoon vanondersteunende documenten: offertes, facturen, deurwaardersrapporten of foto's bijgevoegd bij de inventaris. In het bijzonder zijn de volgende zaken gerechtvaardigd:

• huurreparaties die niet zijn uitgevoerd (decreet nr. 87-712 van 26 augustus 1987);
• onbetaalde huurprijzen en lasten;
• schade die verder gaat dan normaal verval;
• regularisaties in rekening brengen.

Daarvervallen, gedefinieerd als normale slijtage gebonden aan de tijd, kan nooit aan de huurder worden gefactureerd. Sinds de ALUR-wet kunnen verhuurder en huurder het eens worden over een vervalschema dat bij de huurovereenkomst wordt gevoegd om de inhoudingen te objectiveren.

Beroep in geval van een geschil

Bij onenigheid dient de huurder eerst eeningebrekestelling per aangetekende brief met ontvangstbevestiging. Bij ontstentenis van een minnelijke schikking kan hij beslag leggen op de vorderingdepartementale verzoeningscommissie(CDC), en bij gebreke daarvan zal debeschermingsrechtervan de rechterlijke rechtbank. De actie wordt voorgeschreven door3 jaarvanaf de datum waarop de terugbetaling verschuldigd is (artikel 7-1 van de wet van 1989).

Conclusie

Het beheersen van het borgstelsel stelt de relatie tussen verhuurder en huurder veilig. Strenge documentatie (gedetailleerde inventaris, foto's, verouderingsraster, bewijs van werk) blijft de beste bescherming tegen geschillen en garandeert restitutie in overeenstemming met het wettelijke kader.