Używamy ciasteczek aby poprawić Państwa doświadczenie na naszej witrynie. Ciasteczka niezbędne do funkcjonowania usługi są zawsze aktywne. Dowiedz się więcej o naszej polityce plików cookie
Umowa o pracę na czas określony jest jednym z podstawowych rodzajów umów o pracę przewidzianych w art. 25 Kodeksu pracy (k.p.), zawieraną na z góry oznaczony okres, po upływie którego stosunek pracy rozwiązuje się z mocy prawa, bez konieczności składania dodatkowego oświadczenia przez którąkolwiek ze stron. Zasada limitów ("3/33"): zgodnie z art. 251 k.p. okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony zawieranych między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 33 miesięcy, a łączna liczba tych umów nie może przekraczać trzech. Przekroczenie limitu czasowego lub liczby umów powoduje, że z mocy prawa pracownika uważa się za zatrudnionego na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony od dnia następującego po przekroczeniu limitu. Od tej zasady istnieją wyjątki określone w art. 251 § 4 k.p. (np. umowa na zastępstwo, praca dorywcza lub sezonowa, kadencja). Wypowiedzenie: od nowelizacji Kodeksu pracy z 2016 r. umowa na czas określony może być wypowiedziana na tych samych zasadach co umowa na czas nieokreślony, z zachowaniem okresów wypowiedzenia określonych w art. 36 k.p. (2 tygodnie, 1 miesiąc lub 3 miesiące w zależności od stażu pracy u danego pracodawcy), przy czym pracodawca nie musi wskazywać przyczyny wypowiedzenia umowy na czas określony (w odróżnieniu od umowy na czas nieokreślony). Rozwiązanie z upływem czasu: umowa rozwiązuje się automatycznie z upływem okresu, na jaki została zawarta, bez potrzeby dodatkowego wypowiedzenia, chyba że strony wcześniej rozwiążą ją za porozumieniem stron lub w drodze wypowiedzenia. Wynagrodzenie i pozostałe warunki: umowa na czas określony podlega tym samym zasadom co inne umowy o pracę w zakresie wynagrodzenia minimalnego, urlopu wypoczynkowego i uprawnień pracowniczych — nie stanowi ona formy zatrudnienia o obniżonym standardzie ochrony poza opisanymi wyżej odrębnościami dotyczącymi limitów i wypowiedzenia. Kiedy stosować: przy zatrudnieniu na projekt o określonym czasie trwania, sezonowe zapotrzebowanie kadrowe, lub jako etap poprzedzający zatrudnienie na czas nieokreślony. Strony: pracodawca oraz pracownik. Częste błędy: przekroczenie limitu 3 umów lub 33 miesięcy bez odpowiedniego uzasadnienia wyjątkiem ustawowym, co skutkuje automatycznym przekształceniem w umowę na czas nieokreślony, oraz brak wskazania konkretnej daty końcowej lub zdarzenia kończącego umowę.
Nazwa pracodawcy
Adres siedziby pracodawcy
Imię i nazwisko pracownika
Adres zamieszkania pracownika
Stanowisko pracy
Wymiar czasu pracy (etat)
Wynagrodzenie miesięczne brutto (PLN)
Data rozpoczęcia pracy
Data zakończenia umowy
Numer kolejny umowy między stronami (1, 2 lub 3)