Πριν το eIDAS, κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχε τη δική του ρύθμιση για τις ηλεκτρονικές υπογραφές, δημιουργώντας νομικό κατακερματισμό που εμπόδιζε τις διασυνοριακές ανταλλαγές. Μια ηλεκτρονική υπογραφή έγκυρη στη Γαλλία δεν αναγνωριζόταν απαραίτητα στη Γερμανία ή την Ισπανία.
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 910/2014, γνωστός ως eIDAS (Electronic IDentification, Authentication and trust Services), θεσπίστηκε στις 23 Ιουλίου 2014 και τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Ιουλίου 2016. Ως κανονισμός (και όχι οδηγία), εφαρμόζεται άμεσα και ομοιόμορφα στα 27 κράτη μέλη, χωρίς να απαιτείται εθνική μεταφορά.
Το eIDAS επιδιώκει τρεις κύριους στόχους: τη δημιουργία ενιαίας ψηφιακής αγοράς στην Ευρώπη χάρη στην αμοιβαία αναγνώριση των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, τη διασφάλιση της νομικής βεβαιότητας των διασυνοριακών ηλεκτρονικών συναλλαγών, και την εγκαθίδρυση ενός πλαισίου εμπιστοσύνης για τις ψηφιακές υπηρεσίες μέσω των αναγνωρισμένων παρόχων υπηρεσιών εμπιστοσύνης (QTSP — Qualified Trust Service Provider).