Ηλεκτρονικό τιμολόγιο και σχετικές οργανώσεις: Τι λέει ο νόμος το 2026

Ο κανονισμός της ηλεκτρονικής τιμολόγησης, που θεσπίστηκε από την εντολή n°2021-1190 της 15ης Σεπτεμβρίου 2021 και διευκρινίστηκε από το διάταγμα n°2022-1299 της 7ης Οκτωβρίου 2022, αλλάζει ριζικά τις πρακτικές τιμολόγησης στη Γαλλία. Από την 1η Σεπτεμβρίου 2026, οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι επιχειρήσεις μεσαίου μεγέθους πρέπει να εκδίδουν τα τιμολόγιά τους σε δομημένη ηλεκτρονική μορφή. Αλλά τι ισχύει για τις οργανώσεις; Υπόκειμενες σε ένα υβριδικό νομικό καθεστώς, που βρίσκονται στα σύνορα του φορολογικού δικαίου και του δικαίου εταιρειών, οι οργανώσεις που διέπονται από τον νόμο 1901 δημιουργούν πολλές απορίες. Αυτό το άρθρο σας παρέχει μια σαφή απάντηση, βάσει των επίσημων κειμένων, ώστε να γνωρίζετε εάν η δομή της οργάνωσής σας είναι σχετική, σε ποιες περιπτώσεις, και πώς να προετοιμαστείτε για τις υποχρεώσεις σας.

Το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού: ποιος είναι πραγματικά εμπλεκόμενος;

Ο κανονισμός της υποχρεωτικής ηλεκτρονικής τιμολόγησης στη Γαλλία δεν εφαρμόζεται καθολικά. Στοχεύει συγκεκριμένα στους υποχρεώτους ΦΠΑ που πραγματοποιούν εγχώριες λειτουργίες μεταξύ νομικών προσώπων (συναλλαγές B2B). Αυτό το πεδίο εφαρμογής καθορίζεται από το άρθρο 289 bis του Γενικού Κώδικα Φόρων (CGI), όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο χρηματοδότησης για το 2020.

Τι είναι ένας υποχρεώτος ΦΠΑ;

Υποχρεώτος ΦΠΑ είναι κάθε οντότητα που πραγματοποιεί, ανεξάρτητα, μια οικονομική δραστηριότητα — είτε εμπορική, βιομηχανική, γεωργική, ελεύθερη επαγγέλματος είτε τεχνική. Το νομικό καθεστώς (ΑΕ, ΕΠΕ, οργάνωση, ίδρυμα κ.λπ.) δεν είναι επαρκές για τον προσδιορισμό της υποχρέωσης ΦΠΑ: είναι η φύση της δραστηριότητας που έχει προτεραιότητα.

Για τις οργανώσεις, η υποχρέωση ΦΠΑ εξαρτάται από τις δραστηριότητές τους:

• Οι μη κερδοσκοπικές δραστηριότητες (συνδρομές, δωρεές, δημόσιες επιχορηγήσεις χωρίς άμεση αντάλλαγμα) δεν υπόκεινται στο ΦΠΑ και δεν περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού.
• Οι κερδοσκοπικές ή εμπορικές δραστηriότητες (πώληση υπηρεσιών, αμοιβαία εισιτηρίων, επαγγελματική κατάρτιση χωρίς εξαίρεση, ενοικίαση αιθουσών σε τρίτες) μπορούν να καταστήσουν την οργάνωση υποχρεώτη ΦΠΑ, και επομένως ενδεχομένως υπόκειμενη στη υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση.

Η Γενική Διεύθυνση Δημοσίων Χρηματοοικονομικών (DGFiP) επιβεβαιώνει αυτήν την αρχή στην επίσημη τεκμηρίωσή της: η υποχρέωση ηλεκτρονικής τιμολόγησης επιβάλλεται στις λειτουργίες μεταξύ υποχρεώτων που είναι εγκατεστημένοι στη Γαλλία, που αφορούν παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών που βρίσκονται στη Γαλλία.

Η περίπτωση των μερικώς υποχρεώτων οργανώσεων

Πολλές είναι οι οργανώσεις που ονομάζονται «διπροσώπου»: ασκούν ταυτόχρονα μη κερδοσκοπικές δραστηriότητες (το κύριο κοινωνικό αντικείμενό τους) και επικουρικές εμπορικές δραστηriότητες. Σε αυτή την περίπτωση, είναι μερικώς υποχρεώτες ΦΠΑ. Αυτό το μικτό καθεστώς αναγνωρίζεται από την εντολή 3 A-1-04 της φορολογικής διοίκησης.

Συγκεκριμένα, μια αθλητική οργάνωση που λαμβάνει συνδρομές (χωρίς ΦΠΑ) αλλά πωλεί εξοπλισμό ή διοργανώνει πληρωμένα προγράμματα ανοιχτά σε όλους (με ΦΠΑ) είναι μερικώς υποχρεώτη. Για τα τιμολόγιά της που αφορούν φορολογητέες δραστηriότητες, θα υπόκειται στις υποχρεώσεις του κανονισμού.

Για να κατανοήσετε τις λεπτομέρειες του καταλόγου ημερομηνιών ανάλογα με το μέγεθος της επιχείρησης και τα πρώτα συγκεκριμένα βήματα, συμβουλευτείτε το ημερολόγιο της ηλεκτρονικής τιμολόγησης 2026-2027.

Οργανώσεις και ηλεκτρονική τιμολόγηση: τρεις καταστάσεις που πρέπει να διακρίνονται

Αντιμετωπίζοντας την ποικιλία των δομών οργανώσεων, είναι σκόπιμο να διακρίνουν τρεις κύριες ρυθμίσεις.

Κατάσταση 1: η καθαρά μη κερδοσκοπική οργάνωση

Μια οργάνωση της οποίας όλες οι δραστηriότητες είναι μη κερδοσκοπικές (φορολογική έννοια) και που δεν υπόκειται σε κανένα ΦΠΑ δεν είναι υπόχρεη για την υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση. Δεν εκδίδει ούτε δέχεται ηλεκτρονικά τιμολόγια κατά την έννοια του κανονισμού.

Ωστόσο, εάν διευθετήσει υπηρεσίες από υποχρεώτους που υπόκεινται στο ΦΠΑ, θα πρέπει να είναι σε θέση να δεχτεί ηλεκτρονικά τιμολόγια στις κανονιστικές μορφές (Factur-X, UBL, CII). Αυτή η υποχρέωση λήψης εφαρμόζεται από την 1η Σεπτεμβρίου 2026 σε όλα τα νομικά πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων των μη υποχρεώτων, στο πλαίσιο της σχέσης τους με έναν υποχρεώτο προμηθευτή. Αυτό είναι ένα σημείο που συχνά δεν γνωρίζουν οι ηγέτες των οργανώσεων.

Κατάσταση 2: η οργάνωση υποχρεώτη ΦΠΑ

Ορισμένες οργανώσεις ασκούν σημαντικές οικονομικές δραστηriότητες και είναι πλήρως υποχρεώτες ΦΠΑ: κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης, οργανώσεις ένταξης μέσω της οικονομίας, δομές της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας (ESS) με υπερτερούσες εμπορικές δραστηriότητες. Αυτές οι δομές είναι πλήρως υπόχρεες στον κανονισμό, με τον ίδιο τρόπο όπως μια τυπική ΜΜΕ.

Πρέπει:

• Να εκδίδουν τα τιμολόγιά τους σε δομημένη μορφή (Factur-X, UBL 2.1 ή CII XML) μέσω μιας εγκεκριμένης πλατφόρμας (PDP) ή του Δημόσιου Πύλης Τιμολόγησης;
• Να διασφαλίζουν τη μετάδοση δεδομένων στη φορολογική διοίκηση (e-invoicing);
• Να μεταδίδουν τα δεδομένα πληρωμής και συναλλαγών μέσω του e-reporting για λειτουργίες εκτός του πεδίου της ηλεκτρονικής τιμολόγησης.

Το ημερολόγιο ισχύει για αυτές ανάλογα με το μέγεθος τους: μεγάλες επιχειρήσεις και ΕΤΕ από την 1η Σεπτεμβρίου 2026, ΜΜΕ από την 1η Σεπτεμβρίου 2027.

Κατάσταση 3: η οργάνωση σε ξεχωριστό τομέα με ΦΠΑ κατανομής

Όταν μια οργάνωση λειτουργεί σε κατανομή — δηλαδή, τηρεί ξεχωριστή λογιστική για τις φορολογητέες και μη κερδοσκοπικές δραστηriότητές της — εφαρμόζει την ηλεκτρονική τιμολόγηση μόνο στις λειτουργίες που σχετίζονται με τον φορολογητέο τομέα. Αυτή η προσέγγιση, εγκρίνεται από τη φορολογική δοξασία, απαιτεί αυστηρή οργάνωση λογιστικής και ιδανικά ένα εργαλείο διαχείρισης που μπορεί να χειριστεί και τα δύο καθεστώτα.

Τα πρότυπα Factur-X, για παράδειγμα, επιτρέπουν την ενσωμάτωση ενός δομημένου αρχείου XML σε ένα PDF που είναι αναγνώσιμο. Για να κατανοήσετε καλύτερα αυτό το γαλλο-γερμανικό πρότυπο που είναι τώρα τυπικό, το έγγραφο σχετικά με το Factur-X παρουσιάζει τις τεχνικές και κανονιστικές λεπτομέρειές του.

Οι συγκεκριμένες υποχρεώσεις ανάλογα με το προφίλ της οργάνωσης

Πέρα από το ζήτημα της υποχρέωσης ΦΠΑ, αρκετές πρακτικές υποχρεώσεις επιβάλλονται στις σχετικές οργανώσεις.

Η καθολική υποχρέωση λήψης

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, όλα τα νομικά πρόσωπα — συμπεριλαμβανομένων των μη υποχρεώτων οργανώσεων — πρέπει να είναι τεχνικά ικανά να δεχθούν ηλεκτρονικά τιμολόγια όταν οι προμηθευτές τους υπόκεινται στον κανονισμό. Αυτό σημαίνει συγκεκριμένα ότι έχουν μια διεύθυνση email ή έναν ειδικό χώρο σε μια συμβατή πλατφόρμα, ή διαφορετικά να περάσουν από τη Δημόσια Πύλη Τιμολόγησης (PPF).

Αυτή η υποχρέωση, που μερικές φορές παρουσιάζεται ως δευτερεύουσα, είναι στην πραγματικότητα δομοποιητική: αναγκάζει ακόμη και τις μικρές οργανώσεις να ανταπεξέλθουν σε ψηφιακό επίπεδο.

Οι υποχρεωτικές εγγραφές σε ηλεκτρονικά τιμολόγια

Για τις υποχρεώτες οργανώσεις ΦΠΑ, τα ηλεκτρονικά τιμολόγια πρέπει να περιέχουν αρκετές νέες εγγραφές σε σύγκριση με τα κλασικά έγγραφα τιμολόγησης:

• Ο αριθμός SIREN του εκδότη και του παραλήπτη (αν είναι γαλλικός)
• Η φύση της λειτουργίας (παράδοση αγαθού, παροχή υπηρεσίας ή μικτής)
• Η διεύθυνση παράδοσης εάν διαφέρει από τη διεύθυνση τιμολόγησης
• Ο κανονικός αριθμός ταυτοποίησης ΦΠΑ
• Η ημερομηνία λήξης της πληρωμής

Για τις οργανώσεις που θέλουν να αξιολογήσουν το επίπεδο συμμόρφωσής τους, το εργαλείο διάγνωσης ηλεκτρονικού τιμολογίου επιτρέπει σε μερικά λεπτά να εντοπίσετε τις ελλείψεις και τα προτεραιοποιημένα στάδια.

Το e-reporting: μια συμπληρωματική υποχρέωση που συχνά λησμονείται

Οι υποχρεώτες οργανώσεις ΦΠΑ που πραγματοποιούν λειτουργίες με ιδιώτες (B2C) ή με ξένους εταίρους πρέπει επίσης να εκπληρώσουν το e-reporting, δηλαδή να μεταδώσουν περιοδικά στη φορολογική διοίκηση τα συνοπτικά δεδομένα αυτών των συναλλαγών (ποσά TTC, συλλεγόμενο ΦΠΑ, κ.λπ.). Αυτή η υποχρέωση διαφέρει από το e-invoicing και δεν συνοδεύεται από ένα δομημένο τιμολόγιο, αλλά από μια μετάδοση δεδομένων.

Μια οργάνωση που διαχειρίζεται έναν πολιτιστικό χώρο που πωλεί εισιτήρια θεάματος σε ιδιώτες είναι επομένως υπόχρεη για το e-reporting, ακόμη και αν δεν εκδίδει αυστηρά τιμολόγια για αυτές τις πωλήσεις. Αυτή η υποχρέωση ισχύει σύμφωνα με ένα ημερολόγιο ταυτόσημο με αυτό της ηλεκτρονικής τιμολόγησης.

Πώς να προετοιμάσετε την οργάνωσή σας για τον κανονισμό;

Είτε η οργάνωση σας είναι άμεσα σχετική είτε απλώς υποχρεωμένη να δεχτεί ηλεκτρονικά τιμολόγια, είναι απαραίτητη μια δομημένη προετοιμασία. Ακολουθούν τα συνιστώμενα στάδια.

Στάδιο 1: πραγματοποίηση φορολογικής και λειτουργικής διάγνωσης

Το πρώτο στάδιο συνίσταται στον ακριβή προσδιορισμό του καθεστώτος ΦΠΑ της οργάνωσής σας. Εάν διστάζετε, επικοινωνήστε με τον λογιστή ή το εγκεκριμένο κέντρο διαχείρισης. Προσδιορίστε:

• Το ποσοστό των εσόδων σας που υπόκεινται σε ΦΠΑ έναντι εξαιρέσεων
• Η ύπαρξη ή μη ξεχωριστής λογιστικής κατανομής
• Ο όγκος ετήσιων τιμολογίων που εκδίδονται και λαμβάνονται

Αυτή η ανάλυση προϋποθέτει όλες τις επόμενες αποφάσεις.

Στάδιο 2: επιλογή κατάλληλης λύσης τιμολόγησης

Εάν η οργάνωσή σας πρέπει να εκδώσει ηλεκτρονικά τιμολόγια, πρέπει να συνδεθείτε σε μια πλατφόρμα εργαλειοποίησης συνεργάτη (PDP) πιστοποιημένη από τη DGFiP, ή να χρησιμοποιήσετε απευθείας τη Δημόσια Πύλη Τιμολόγησης. Τα κριτήρια επιλογής περιλαμβάνουν τη συμβατότητα με τα υπάρχοντα λογιστικά εργαλεία σας, το κόστος της λύσης και τις σχετικές υπηρεσίες (νόμιμο αρχείο, επαλήθευση μορφών, διαχείριση απορρίψεων).

Για τις οργανώσεις μέσης μεγέθους, το ολοκληρωμένο έγγραφο σχετικά με την ηλεκτρονική τιμολόγηση 2026-2027 παρουσιάζει μια σαφή σύνθεση των διαθέσιμων επιλογών και των κριτηρίων επιλογής.

Στάδιο 3: κατάρτιση των ομάδων και προσαρμογή των εσωτερικών διαδικασιών

Ο κανονισμός δεν περιορίζεται σε μια αλλαγή εργαλείου. Συνεπάγεται αναθεώρηση των διαδικασιών τιμολόγησης, αρχειοθέτησης και λογιστικής συμφωνίας. Οι ταμίες και λογιστές οργανώσεων πρέπει να εκπαιδευθούν στις νέες μορφές, στις καταστάσεις κύκλου ζωής των τιμολογίων (κατατεθείσα, ληφθείσα, απορριφθείσα, εγκριθείσα…) και στις κανονιστικές προθεσμίες μετάδοσης.

Νομικό πλαίσιο εφαρμογής σε οργανώσεις και ηλεκτρονική τιμολόγηση

Ο γαλλικός κανονισμός ηλεκτρονικής τιμολόγησης εντάσσεται σε ένα πολυ-επίπεδο νομικό πλαίσιο, που συνδυάζει ευρωπαϊκό και εσωτερικό δίκαιο.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Οδηγία 2014/55/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Απριλίου 2014 έθεσε τα θεμέλια της ηλεκτρονικής τιμολόγησης στις δημόσιες συμβάσεις. Το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 16931 καθορίζει το σημασιολογικό μοντέλο δεδομένων των ηλεκτρονικών τιμολογίων, στο οποίο πρέπει να συμμορφώνονται τα πρότυπα Factur-X, UBL 2.1 και CII. Αυτό το πρότυπο έχει ενσωματωθεί στο γαλλικό δίκαιο και αποτελεί τη βάση της τεχνικής του κανονισμού.

Σε εθνικό επίπεδο, τα ιδρυτικά κείμενα είναι:

• Το άρθρο 289 bis του CGI, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 195 του νόμου n°2019-1479 της 28ης Δεκεμβρίου 2019 (νόμος χρηματοδότησης για το 2020), που εξουσιοδότησε την κυβέρνηση να νομοθετήσει με διάταγμα για τη γενίκευση της ηλεκτρονικής τιμολόγησης.
• Το διάταγμα n°2021-1190 της 15ης Σεπτεμβρίου 2021, το οποίο έθεσε το γενικό πλαίσιο της υποχρέωσης, διακρίνοντας e-invoicing (ανταλλαγή τιμολογίων μεταξύ υποχρεώτων) και e-reporting (μετάδοση δεδομένων στη διοίκηση).
• Το διάταγμα n°2022-1299 της 7ης Οκτωβρίου 2022, το οποίο καθορίζει τις καθοδηγητικές αρχές εφαρμογής, τις αποδεκτές μορφές και τις υποχρεώσεις των πλατφορμών εργαλειοποίησης συνεργάτων.
• Η διαταγή της 7ης Οκτωβρίου 2022, η οποία διευκρινίζει τα δεδομένα που πρέπει να εμφανίζονται στα ηλεκτρονικά τιμολόγια και τις τεχνικές προδιαγραφές των ροών.

Για τις οργανώσεις ειδικά, το φορολογικό καθεστώς μη κερδοσκοπικότητας καθορίζεται από την **εντολή 4 H-5-06