Ιατρικό απόρρητο και ανταλλαγή πληροφοριών: πρακτικός οδηγός

Ιατρικό απόρρητο και ανταλλαγή πληροφοριών: πρακτικός οδηγός

Εισαγωγή

Το ιατρικό απόρρητο αποτελεί έναν από τους θεμελιώδεις πυλώνες της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ ενός ασθενούς και των επαγγελματιών υγείας. Ωστόσο, σε ένα πλαίσιο συντονισμένης φροντίδας και πολυεπιστημονικών ομάδων, το ζήτημα της ανταλλαγής εμπιστευτικών πληροφοριών τίθεται καθημερινά. Πώς μπορούμε να συμβιβάσουμε την απόλυτη υποχρέωση εμπιστευτικότητας με την ανάγκη ανταλλαγής δεδομένων για τη διασφάλιση της βέλτιστης φροντίδας; Αυτός ο πρακτικός οδηγός προσδιορίζει το νομικό πλαίσιο του ιατρικού απορρήτου και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται νομικά η ανταλλαγή πληροφοριών, με βάση τις διατάξεις του Κώδικα Δημόσιας Υγείας και τις συστάσεις του CNIL.

Η νομική βάση του ιατρικού απορρήτου

Το ιατρικό απόρρητο θεσπίζεται από το άρθρο Ν.1110-4 του Κώδικα Δημόσιας Υγείας και από το άρθρο 226-13 του Ποινικού Κώδικα, που τιμωρεί την παράβαση του με φυλάκιση ενός έτους και χρηματική ποινή 15.000 ευρώ. Αυτό το μυστικό καλύπτει όλες τις πληροφορίες που έρχονται στην προσοχή του επαγγελματία: διάγνωση, θεραπεία, εμπιστοσύνη των ασθενών, αλλά και στοιχεία που παρατηρούνται ή συνάγονται.

Είναι απαραίτητο για όλους τους επαγγελματίες που εμπλέκονται στο σύστημα υγείας: γιατρούς, νοσηλευτές, φαρμακοποιούς, μαίες, αλλά και διοικητικό προσωπικό στα ιδρύματα υγείας. Ο νόμος της 26ης Ιανουαρίου 2016 για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος υγείας μας επέκτεινε αυτή την υποχρέωση και στους επαγγελματίες του ιατροκοινωνικού τομέα, δημιουργώντας ένα ενιαίο πλαίσιο για την προστασία των εμπιστευτικών πληροφοριών.

Προϋποθέσεις για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ επαγγελματιών

Η κοινή χρήση πληροφοριών μεταξύ επαγγελματιών υγείας διέπεται από το άρθρο L.1110-4 του CSP. Πρέπει να διακρίνονται δύο διακριτές καταστάσεις:Μέσα στην ίδια ομάδα φροντίδας ⬥⬥⬥: η κοινή χρήση θεωρείται εξουσιοδοτημένη, υπό την προϋπόθεση ότι ο ασθενής έχει ενημερωθεί και μπορεί να ασκήσει το δικαίωμά του να αντιταχθεί. Η ομάδα φροντίδας ορίζεται ως μια ομάδα επαγγελματιών που συμμετέχουν άμεσα στη φροντίδα του ίδιου ασθενούς.

Μεταξύ επαγγελματιών που δεν ανήκουν στην ίδια ομάδα ⬥⬥⬥: απαιτείται ρητή και προηγούμενη συγκατάθεση του ασθενούς, η οποία συλλέγεται με οποιοδήποτε μέσο, ​​συμπεριλαμβανομένων των άυλων. Αυτή η συγκατάθεση πρέπει να είναι ενημερωμένη, συγκεκριμένη και ανακλητή ανά πάσα στιγμή.Μεταξύ επαγγελματιών που δεν ανήκουν στην ίδια ομάδα ⬥⬥⬥: απαιτείται ρητή και προηγούμενη συγκατάθεση του ασθενούς, η οποία συλλέγεται με οποιοδήποτε μέσο, ​​συμπεριλαμβανομένων των άυλων. Αυτή η συγκατάθεση πρέπει να είναι ενημερωμένη, συγκεκριμένη και ανακλητή ανά πάσα στιγμή.

Η κοινή χρήση πρέπει σε όλες τις περιπτώσεις να περιορίζεται σε πληροφορίες που είναι αυστηρά απαραίτητες για τον συντονισμό ή τη συνέχεια της περίθαλψης, σύμφωνα με την αρχή της ελαχιστοποίησης που ορίζει ο GDPR (άρθρο 5).

Νομικές εξαιρέσεις από το απόρρητο

Ορισμένες καταστάσεις επιτρέπουν, ή ακόμη και απαιτούν, την άρση του ιατρικού απορρήτου. Η καταγγελία κακοποίησης ανηλίκων ή ευάλωτων προσώπων (άρθρο 226-14 του Ποινικού Κώδικα), η υποχρεωτική δήλωση γνωστοποιήσιμων ασθενειών (άρθρο Ν.3113-1 ΚΣΠ), ή η διαβίβαση πληροφοριών στον ιατρό Ασφαλιστικής Υγείας αποτελούν εξαιρέσεις που προβλέπει ο νόμος.

Από την άλλη πλευρά, η οικογένεια του ασθενούς δεν έχει γενικό δικαίωμα πρόσβασης σε ιατρικές πληροφορίες. Μόνο το έμπιστο άτομο που ορίζεται από τον ασθενή (άρθρο L.1111-6 CSP) μπορεί να λάβει ορισμένες πληροφορίες, σύμφωνα με τις επιθυμίες που εκφράζονται.

Εργαλεία και καλές πρακτικές

Η εφαρμογή του Shared Medical File (DMP) και του Secure Health Messaging (MSSanté) καθιστά δυνατή την τεχνική ασφάλεια των ανταλλαγών. Τα ιδρύματα πρέπει επίσης να υιοθετήσουν μια πολιτική ασφάλειας συστημάτων πληροφοριών υγείας (PSSI-S) και να ορίσουν έναν Υπεύθυνο Προστασίας Δεδομένων (DPO), σύμφωνα με τον GDPR.

Συμπέρασμα

Το ιατρικό απόρρητο δεν αποτελεί εμπόδιο για την ποιότητα της περίθαλψης αλλά προϋπόθεση για την εμπιστοσύνη των ασθενών. Η γνώση των κανόνων για την ανταλλαγή εμπιστευτικών πληροφοριών επιτρέπει στους επαγγελματίες υγείας να συνεργάζονται αποτελεσματικά, σεβόμενοι τις ηθικές και νομικές τους υποχρεώσεις. Η τακτική εκπαίδευση των ομάδων και η σαφής ενημέρωση για τους ασθενείς είναι απαραίτητες για την εξασφάλιση αυτών των πρακτικών.