Przed eIDAS każde państwo członkowskie Unii Europejskiej miało własną regulację dotyczącą podpisów elektronicznych, tworząc fragmentację prawną, która hamowała wymiany transgraniczne. Podpis elektroniczny ważny we Francji niekoniecznie był uznawany w Niemczech czy Hiszpanii.
Rozporządzenie (UE) nr 910/2014, zwane eIDAS (Electronic IDentification, Authentication and trust Services), zostało przyjęte 23 lipca 2014 r. i weszło w życie 1 lipca 2016 r. Jako rozporządzenie (a nie dyrektywa) stosuje się bezpośrednio i jednolicie w 27 państwach członkowskich, bez potrzeby transpozycji krajowej.
eIDAS realizuje trzy główne cele: utworzenie jednolitego rynku cyfrowego w Europie dzięki wzajemnemu uznawaniu tożsamości elektronicznych, zagwarantowanie bezpieczeństwa prawnego transgranicznych transakcji elektronicznych i ustanowienie ram zaufania dla usług cyfrowych przez kwalifikowanych dostawców usług zaufania (QTSP — Qualified Trust Service Provider).