Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε την εμπειρία σας στον ιστότοπό μας. Τα cookies που είναι απολύτως απαραίτητα για τη λειτουργία της υπηρεσίας είναι πάντα ενεργά. Μάθετε περισσότερα για την πολιτική cookies μας
Η σύμβαση δανείου μεταξύ ιδιωτών ρυθμίζεται από τις γενικές διατάξεις περί δανείου του Αστικού Κώδικα (άρθρα 806 επ. ΑΚ). Με τη σύμβαση αυτή ο δανειστής μεταβιβάζει στον δανειολήπτη ένα χρηματικό ποσό, ο δε δανειολήπτης αναλαμβάνει την υποχρέωση να επιστρέψει ισόποσο ποσό εντός της συμφωνημένης προθεσμίας. Πρόκειται για σύμβαση πραγματική κατά την παραδοσιακή της εκδοχή, καθώς ολοκληρώνεται με την παράδοση του δανειζόμενου ποσού, ενώ στην πράξη συνήθως συνοδεύεται από γραπτό ιδιωτικό συμφωνητικό που αποδεικνύει τους όρους της συμφωνίας. Διάκριση από την αναγνώριση χρέους: ενώ η σύμβαση δανείου δημιουργεί η ίδια τη δανειακή υποχρέωση (ο δανειστής διαθέτει το ποσό, ο δανειολήπτης αναλαμβάνει να το επιστρέψει), η αναγνώριση χρέους απλώς επιβεβαιώνει μια ήδη υφιστάμενη οφειλή, ανεξαρτήτως της αιτίας της (π.χ. προγενέστερο άτυπο δάνειο, ανεξόφλητη προκαταβολή). Η παρούσα σύμβαση χρησιμοποιείται όταν το δάνειο συνάπτεται εξαρχής και όχι όταν πρόκειται απλώς να καταγραφεί μια προϋπάρχουσα οφειλή. Τόκοι: η σύμβαση δανείου μπορεί να είναι έντοκη ή άτοκη. Εφόσον συμφωνηθεί επιτόκιο, αυτό οφείλει να τηρεί τα ανώτατα νόμιμα όρια που ισχύουν κατά περίπτωση για συμβάσεις μεταξύ ιδιωτών (μη τραπεζικός δανεισμός), όπως αυτά προκύπτουν από τη σχετική νομοθεσία περί τοκογλυφίας και τα εκάστοτε δημοσιευόμενα ανώτατα επιτόκια από την Τράπεζα της Ελλάδος· συνιστάται έλεγχος του ισχύοντος ανώτατου ορίου κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης. Εάν δεν συμφωνηθεί τόκος, σε περίπτωση καθυστέρησης αποπληρωμής οφείλεται ο νόμιμος τόκος υπερημερίας κατά τις γενικές διατάξεις του ΑΚ. Όταν η σύμβαση εμπίπτει σε καταναλωτικές σχέσεις, ενδέχεται να εφαρμόζονται συμπληρωματικά και οι διατάξεις προστασίας καταναλωτή (ν. 2251/1994), αν και στη συνήθη περίπτωση δανείου μεταξύ ιδιωτών εκτός εμπορικής δραστηριότητας αυτό δεν έχει πεδίο εφαρμογής. Πότε χρησιμοποιείται: όταν δύο ιδιώτες (π.χ. συγγενείς, φίλοι, γνωστοί) συμφωνούν τη χορήγηση χρηματικού δανείου και επιθυμούν να τεκμηριώσουν εγγράφως το ποσό, τον σκοπό, τυχόν επιτόκιο, το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής και τις συνέπειες τυχόν καθυστέρησης, ώστε να αποφευχθούν μελλοντικές αποδεικτικές δυσχέρειες. Μέρη: ο δανειστής (ο οποίος χορηγεί το ποσό) και ο δανειολήπτης (ο οποίος αναλαμβάνει την υποχρέωση επιστροφής). Ουσιώδεις όροι: το δανειζόμενο ποσό, ο σκοπός του δανείου, το τυχόν συμφωνηθέν επιτόκιο, το χρονοδιάγραμμα και η προθεσμία αποπληρωμής, η δυνατότητα πρόωρης εξόφλησης, οι συνέπειες καθυστέρησης, και η ημερομηνία υπογραφής. Συνήθη λάθη: η παράλειψη αναγραφής σαφούς χρονοδιαγράμματος αποπληρωμής, η σύγχυση μεταξύ σύμβασης δανείου και αναγνώρισης χρέους, η συμφωνία επιτοκίου που υπερβαίνει τα νόμιμα όρια, και η παράλειψη έγγραφης τεκμηρίωσης η οποία, μολονότι δεν απαιτείται πάντοτε συμβολαιογραφικός τύπος, διευκολύνει σημαντικά την απόδειξη σε περίπτωση διαφοράς.
Ονοματεπώνυμο δανειστή
Διεύθυνση δανειστή
Ονοματεπώνυμο δανειολήπτη
Διεύθυνση δανειολήπτη
Ποσό δανείου (€)
Σκοπός του δανείου
Ετήσιο επιτόκιο (%), εφόσον υπάρχει
Πρόγραμμα/τρόπος αποπληρωμής
Καταληκτική ημερομηνία πλήρους αποπληρωμής
Ημερομηνία υπογραφής