Umowa o świadczenie usług – wzór

Prezentacja

Umowa o świadczenie usług to umowa cywilnoprawna, na podstawie której usługodawca zobowiązuje się do wykonania określonych czynności faktycznych na rzecz usługobiorcy, bez podporządkowania charakterystycznego dla umowy o pracę. Ponieważ Kodeks cywilny nie zawiera odrębnej regulacji umowy o świadczenie usług, zgodnie z art. 750 k.c. stosuje się do niej odpowiednio przepisy o zleceniu zawarte w art. 734–751 k.c. Różnica względem umowy zlecenia i umowy o pracę: umowa o świadczenie usług, podobnie jak zlecenie, jest umową starannego działania, a nie umową rezultatu (w odróżnieniu od umowy o dzieło uregulowanej w art. 627 k.c.) — usługodawca zobowiązuje się do dołożenia należytej staranności, a nie do osiągnięcia konkretnego, mierzalnego efektu. Od umowy o pracę odróżnia ją brak podporządkowania pracowniczego, brak obowiązku osobistego świadczenia (chyba że strony postanowią inaczej) oraz brak reżimu ochronnego Kodeksu pracy — co czyni ją atrakcyjną formą współpracy z niezależnymi kontraktorami, ale niewłaściwą, gdy w praktyce współpraca nosi cechy stosunku pracy (ryzyko przekwalifikowania umowy przez Państwową Inspekcję Pracy lub sąd pracy, tzw. "umowa śmieciowa"). Wynagrodzenie: strony mogą swobodnie ustalić wysokość wynagrodzenia oraz sposób jego wypłaty (ryczałt miesięczny, stawka godzinowa, wynagrodzenie za konkretne zlecenie). Od 2017 r. do większości umów zlecenia i o świadczenie usług stosuje się ustawową minimalną stawkę godzinową (ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę), z wyjątkami przewidzianymi dla umów z przedsiębiorcami prowadzącymi działalność gospodarczą. Wypowiedzenie: co do zasady zlecenie (a przez odesłanie z art. 750 k.c. — umowa o świadczenie usług) może być wypowiedziane przez każdą ze stron w każdym czasie (art. 746 k.c.), przy czym strony mogą umownie ograniczyć to prawo poprzez wprowadzenie okresu wypowiedzenia lub kar umownych za przedwczesne rozwiązanie. Kiedy stosować: przy współpracy z niezależnymi konsultantami, agencjami, freelancerami lub podwykonawcami świadczącymi usługi doradcze, marketingowe, IT lub administracyjne w modelu B2B lub na podstawie umowy cywilnoprawnej z osobą fizyczną. Strony: usługodawca (przedsiębiorca lub osoba fizyczna) oraz usługobiorca (zamawiający usługę). Częste błędy: kształtowanie umowy w sposób imitujący stosunek pracy (sztywne godziny pracy, podporządkowanie służbowe, wyłączność), brak precyzyjnego opisu zakresu usług, oraz pomijanie klauzul o poufności i własności intelektualnej powstałej w toku świadczenia usług.

Informacje do spersonalizowania