قرارداد کار با مدت نامحدود – نمونه رایگان

ارائه

قرارداد کار با مدت نامحدود سندی است که رابطه استخدامی میان کارفرما و کارگر را بدون تعیین تاریخ پایان مشخص تنظیم می‌کند و تابع قانون کار جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۶۹ است. طبق ماده ۱۰ قانون کار، قرارداد کار باید حداقل شامل مشخصات طرفین، نوع کار، حقوق و مزایا، ساعات کار، محل انجام کار و مدت قرارداد باشد. اصل بر مدت نامحدود: در حقوق کار ایران، در صورتی که مدت قرارداد در متن صراحتاً تعیین نشده باشد یا کار موضوع قرارداد ماهیت مستمر داشته باشد، رویه عمومی و روح قانون کار به سمت شناسایی قراردادهایی با ماهیت نامحدود متمایل است، هرچند در عمل بسیاری از کارفرمایان از قراردادهای مدت معین یک‌ساله استفاده می‌کنند. قرارداد با مدت نامحدود معمولاً از حمایت بیشتری در برابر خاتمه خودسرانه برخوردار است. دوره آزمایشی: طبق ماده ۱۱ قانون کار، طرفین می‌توانند مدتی را به‌عنوان دوره آزمایشی کار تعیین کنند که حداکثر آن سه ماه برای کارگران ساده و یک ماه برای سایر کارگران توسط قانون تعیین نشده به‌صراحت اما رویه عمومی کارگاه‌ها معمولاً از سقف سه ماه پیروی می‌کند؛ در طول این مدت هر یک از طرفین حق دارد بدون اخطار قبلی رابطه کار را خاتمه دهد. خاتمه قرارداد: برخلاف قرارداد مدت معین که با پایان مدت خاتمه می‌یابد، خاتمه قرارداد مدت نامحدود مستلزم رعایت تشریفات قانون کار از جمله موارد پیش‌بینی‌شده در فصل ششم قانون کار (نظیر اخراج موجه با رأی مراجع حل اختلاف کار، استعفای کارگر، یا بازنشستگی) و پرداخت حقوق و مزایای پایان کار مانند سنوات خدمت است. ارکان اصلی: مشخصات طرفین، عنوان شغلی و شرح وظایف، محل انجام کار، حقوق پایه و مزایا، ساعات کاری، تاریخ شروع، دوره آزمایشی (در صورت توافق)، و شرایط خاتمه همکاری. اشتباهات رایج: عدم درج دقیق حقوق و مزایای قانونی از جمله بیمه تأمین اجتماعی؛ نامشخص گذاشتن ساعات کار و اضافه‌کاری؛ و استفاده نادرست از عنوان «قرارداد کار مدت معین» برای مشاغلی که ماهیتاً دائمی و مستمر هستند. این سند صرفاً یک الگوی عمومی است و باید متناسب با نوع شغل و مقررات کارگاه، پیش از استفاده توسط یک متخصص حقوق کار بازبینی شود.

اطلاعات قابل سفارشی‌سازی

• نام کارفرما / شرکت

• نشانی کارگاه

• نام و نام خانوادگی کارگر

• کد ملی کارگر

• عنوان شغلی

• شرح وظایف

• حقوق پایه ماهانه

• ساعات کاری هفتگی

• تاریخ شروع به کار

• مدت دوره آزمایشی (به ماه، در صورت توافق)

• تاریخ امضای قرارداد

قالب خود را سفارشی کنید

سوالات متکرر

تفاوت قرارداد کار مدت نامحدود با مدت معین چیست؟

قرارداد مدت نامحدود تاریخ پایان مشخصی ندارد و خاتمه آن تابع تشریفات فصل ششم قانون کار است، در حالی که قرارداد مدت معین با پایان مدت توافق‌شده خودبه‌خود خاتمه می‌یابد.

دوره آزمایشی در قرارداد کار چه مدت است؟

طبق ماده ۱۱ قانون کار طرفین می‌توانند دوره‌ای را به‌عنوان آزمایشی تعیین کنند که رویه عمومی معمولاً حداکثر سه ماه است. طی این مدت هر یک از طرفین می‌تواند بدون اخطار قبلی همکاری را خاتمه دهد.

آیا کارفرما موظف به بیمه تأمین اجتماعی کارگر است؟

بله، بیمه تأمین اجتماعی از الزامات قانونی رابطه کار در ایران است و کارفرما موظف است کارگر را نزد سازمان تأمین اجتماعی بیمه کند.

در صورت اخراج، کارگر چه حقوقی دارد؟

در صورت خاتمه قرارداد از سوی کارفرما، کارگر مستحق دریافت حقوق و مزایای پایان کار از جمله سنوات خدمت مطابق قانون کار است. اخراج بدون رأی مراجع حل اختلاف کار می‌تواند غیرموجه تلقی و منشأ دعوی کارگر باشد.

آیا ساعات اضافه‌کاری باید جداگانه پرداخت شود؟

بله، اضافه‌کاری طبق مقررات فصل چهارم قانون کار محاسبه و به‌صورت جداگانه و با نرخ مصوب قانونی به کارگر پرداخت می‌شود.

الگوهای مرتبط