قرارداد قرض بین اشخاص حقیقی – نمونه رایگان

ارائه

قرارداد قرض بین اشخاص حقیقی سندی است که به موجب آن یک شخص (قرض‌دهنده) مبلغی پول به شخص دیگر (قرض‌گیرنده) تملیک می‌کند تا وی معادل آن را در سررسید معین بازگرداند. مبنای قانونی این عقد مواد ۶۴۸ تا ۶۵۳ قانون مدنی است که عقد قرض را عقدی تملیکی و لازم می‌شناسد. ممنوعیت ربا و ساختار قرض‌الحسنه: نکته بسیار مهم حقوقی و شرعی این است که طبق فقه امامیه و رویه غالب حقوق ایران، شرط دریافت هرگونه مبلغ اضافی (بهره یا ربا) در قبال قرض دادن پول، باطل و حرام تلقی می‌شود. به همین دلیل، قراردادهای قرض میان اشخاص حقیقی در ایران معمولاً به‌صورت «قرض‌الحسنه» یعنی بدون هیچ‌گونه بهره یا زیادت تنظیم می‌شوند. این الگو نیز بر همین اساس (بدون بهره) طراحی شده است و توصیه اکید می‌شود از درج هرگونه بند بهره یا جریمه تأخیر با ماهیت بهره خودداری شود، زیرا چنین شرطی می‌تواند باطل تلقی گردد. تفاوت با سایر اسناد: قرارداد قرض ماهیتاً موجد تعهد است (لحظه تحویل مبلغ، تعهد بازپرداخت ایجاد می‌شود)؛ این با اقرارنامه بدهی متفاوت است که صرفاً بدهی از پیش موجود را تأیید می‌کند بدون آنکه الزاماً تفصیل منشأ آن (قرض، معامله دیگر) را تصریح کند. ارکان اصلی: مشخصات قرض‌دهنده و قرض‌گیرنده، مبلغ قرض، تاریخ تحویل مبلغ، سررسید بازپرداخت (یک‌جا یا اقساطی)، و در صورت تمایل، وجود ضامن یا وثیقه. اشتباهات رایج: درج بند بهره یا سود که می‌تواند بند مربوطه یا حتی کل قرارداد را از منظر شرعی و حقوقی با ابهام مواجه کند؛ عدم تعیین دقیق سررسید بازپرداخت؛ و فراموش‌کردن اخذ ضامن یا وثیقه در قرض‌های با مبلغ قابل‌توجه. این سند صرفاً یک الگوی عمومی است و باید متناسب با شرایط خاص طرفین، پیش از استفاده توسط یک متخصص حقوقی بازبینی شود.

اطلاعات قابل سفارشی‌سازی

• نام قرض‌دهنده

• نشانی قرض‌دهنده

• نام قرض‌گیرنده

• نشانی قرض‌گیرنده

• مبلغ قرض

• تاریخ تحویل مبلغ به قرض‌گیرنده

• شرایط و سررسید بازپرداخت

• نام ضامن (در صورت وجود)

• تاریخ امضای قرارداد

قالب خود را سفارشی کنید

سوالات متکرر

آیا در قرارداد قرض بین اشخاص می‌توان بهره تعیین کرد؟

خیر. طبق فقه امامیه و رویه غالب حقوق ایران، شرط دریافت بهره یا هرگونه زیادت در عقد قرض باطل و حرام تلقی می‌شود. قراردادهای قرض میان اشخاص باید به‌صورت قرض‌الحسنه و بدون بهره تنظیم شوند.

تفاوت قرارداد قرض با اقرارنامه بدهی چیست؟

قرارداد قرض ماهیتاً موجد تعهد است و لحظه تحویل مبلغ، تعهد بازپرداخت ایجاد می‌شود، در حالی که اقرارنامه بدهی صرفاً بدهی از پیش موجود را تأیید و مستند می‌کند.

آیا وجود ضامن در قرارداد قرض الزامی است؟

خیر، وجود ضامن اختیاری است، اما برای قرض‌های با مبلغ قابل‌توجه توصیه می‌شود جهت اطمینان بیشتر از بازپرداخت، ضامن یا وثیقه در قرارداد پیش‌بینی شود.

در صورت عدم بازپرداخت قرض چه اقدامی می‌توان انجام داد؟

قرض‌دهنده می‌تواند از طریق مراجع صالح قضایی مطالبه اصل مبلغ قرض را پیگیری کند. توجه شود که مطالبه هرگونه مبلغ اضافی با ماهیت بهره ممکن نیست.

چرا باید تاریخ تحویل مبلغ قرض به‌دقت مشخص شود؟

زیرا عقد قرض عقدی تملیکی است و تعهد بازپرداخت از لحظه تحویل واقعی مبلغ ایجاد می‌شود؛ تعیین دقیق این تاریخ برای محاسبه سررسید بازپرداخت و اثبات وقوع عقد اهمیت دارد.

الگوهای مرتبط