رمزنگاری نامتقارن (کلید عمومی / کلید خصوصی)

رمزنگاری نامتقارن بر یک جفت کلید ریاضی مرتبط متکی است: کلید خصوصی (محرمانه، نگهداری‌شده در HSM یا QSCD) و کلید عمومی (آزادانه توزیع‌شده در یک گواهی). برای امضای سند، امضاکننده اثر سند را محاسبه می‌کند و آن را با کلید خصوصی‌اش رمزگذاری می‌کند؛ هر کس می‌تواند امضا را با رمزگشایی این اثر با کلید عمومی و مقایسه‌اش با هش سند اصلی تأیید کند. الگوریتم‌های غالب RSA (کلیدهای 2048–4096 بیتی) و ECC (منحنی‌های P-256، P-384) هستند. RSA 2048 بیتی تا 2030 توسط NIST توصیه می‌شود؛ ECC P-256 با کلیدهای 10 برابر کوتاه‌تر سطح امنیتی معادل را فراهم می‌کند (بهبود عملکرد HSM). مقاومت در برابر رایانه‌های کوانتومی توسط الگوریتم‌های پس‌کوانتومی CRYSTALS-Dilithium و CRYSTALS-Kyber، در حال استاندارد‌سازی NIST تضمین می‌شود.