eIDAS'tan önce, Avrupa Birliği'nin her üye devletinin elektronik imzalar üzerinde kendi düzenlemeleri vardı ve bu sınır ötesi alışverişleri engelleyen hukuki bir parçalanma yaratıyordu. Fransa'da geçerli bir elektronik imza, Almanya veya İspanya'da mutlaka tanınmıyordu.
(AB) 910/2014 tüzüğü, eIDAS (Electronic IDentification, Authentication and trust Services) olarak bilinen, 23 Temmuz 2014'te kabul edildi ve 1 Temmuz 2016'da uygulamaya girdi. Bir tüzük (direktif değil) olduğu için 27 üye devlette doğrudan ve tek tip şekilde, ulusal bir aktarıma gerek olmadan uygulanır.
eIDAS üç ana hedef peşinde koşar: elektronik kimliklerin karşılıklı tanınmasıyla Avrupa’da tek bir dijital pazar oluşturmak, sınır ötesi elektronik işlemlerin hukuki güvenliğini garanti etmek ve nitelikli güven hizmeti sağlayıcıları (QTSP — Qualified Trust Service Provider) aracılığıyla dijital hizmetler için bir güven çerçevesi kurmak.