Tıbbi gizlilik ve bilgi paylaşımı: pratik kılavuz

Tıbbi gizlilik ve bilgi paylaşımı: pratik kılavuz

Giriş

Tıbbi gizlilik, hasta ile sağlık çalışanları arasındaki güven ilişkisinin temel direklerinden birini oluşturur. Ancak koordineli bakım ve multidisipliner ekipler bağlamında, gizli bilgilerin paylaşılması sorunu her gün ortaya çıkmaktadır. Mutlak gizlilik yükümlülüğü ile optimum bakımı sağlamak için veri alışverişi ihtiyacını nasıl uzlaştırabiliriz? Bu pratik kılavuz, Kamu Sağlığı Yasası hükümlerine ve CNIL'in tavsiyelerine dayanarak tıbbi gizliliğin yasal çerçevesini ve bilgi paylaşımına yasal olarak izin verilen koşulları belirtir.

Tıbbi gizliliğin yasal dayanağı

Tıbbi gizlilik, Kamu Sağlık Kanunu'nun L.1110-4 maddesi ve Ceza Kanunu'nun ihlalini bir yıl hapis ve 15.000 euro para cezasıyla cezalandıran 226-13. maddesiyle tesis edilmektedir. Bu sır, profesyonelin dikkatine gelen tüm bilgileri kapsar: teşhis, tedavi, hasta güveninin yanı sıra gözlemlenen veya çıkarım yapılan unsurlar.

Sağlık sisteminde yer alan tüm profesyoneller için gereklidir: doktorlar, hemşireler, eczacılar, ebeler ve aynı zamanda sağlık kurumlarındaki idari personel. Sağlık sistemimizi modernleştirmeye yönelik 26 Ocak 2016 tarihli yasa, bu yükümlülüğü tıbbi-sosyal sektördeki profesyonellere kadar genişleterek gizli bilgilerin korunmasına yönelik birleşik bir çerçeve oluşturdu.

Profesyoneller arasında bilgi paylaşımına ilişkin koşullar

Sağlık profesyonelleri arasında bilgi paylaşımı, CSP'nin L.1110-4 maddesine tabidir. İki farklı durum birbirinden ayrılmalıdır:Aynı bakım ekibi içinde ⬥⬥⬥: hastanın bilgilendirilmesi ve itiraz hakkını kullanabilmesi koşuluyla paylaşıma izin verildiği varsayılır. Bakım ekibi, aynı hastanın bakımına doğrudan katılan profesyonellerden oluşan bir grup olarak tanımlanır.

Aynı ekibe ait olmayan profesyoneller arasında ⬥⬥⬥: Kaydi dahil her türlü yöntemle hastanın açık ve önceden onayı gereklidir. Bu onay bilgilendirilmiş, spesifik ve herhangi bir zamanda iptal edilebilir olmalıdır.Aynı ekibe ait olmayan profesyoneller arasında ⬥⬥⬥: Kaydi dahil her türlü yöntemle hastanın açık ve önceden onayı gereklidir. Bu onay bilgilendirilmiş, spesifik ve herhangi bir zamanda iptal edilebilir olmalıdır.

Paylaşım, her durumda, GDPR (madde 5) tarafından belirlenen en aza indirme ilkesine uygun olarak, bakımın koordinasyonu veya sürekliliği için kesinlikle gerekli olan bilgilerle sınırlı olmalıdır.

Gizliliğin yasal istisnaları

Bazı durumlar tıbbi gizliliğin kaldırılmasına izin verir, hatta bunu gerektirir. Reşit olmayan veya korunmasız kişilere yönelik istismarın bildirilmesi (Ceza Kanunu'nun 226-14. maddesi), ihbarı zorunlu hastalıkların zorunlu beyanı (madde L.3113-1 CSP) veya Sağlık Sigortası sağlık görevlisine bilgi iletilmesi kanunla sağlanan muafiyetleri oluşturur.

Öte yandan hastanın ailesinin genel olarak tıbbi bilgiye erişim hakkı bulunmamaktadır. İfade edilen isteklere göre yalnızca hasta tarafından belirlenen güvenilen kişi (madde L.1111-6 CSP) belirli bilgileri alabilir.

Araçlar ve iyi uygulamalar

Paylaşılan Tıbbi Dosya (DMP) ve Güvenli Sağlık Mesajlaşmasının (MSSanté) uygulanması, alışverişlerin teknik olarak güvenli hale getirilmesini mümkün kılar. Kuruluşların ayrıca bir sağlık bilgi sistemleri güvenlik politikası (PSSI-S) benimsemesi ve GDPR uyarınca bir Veri Koruma Görevlisi (DPO) ataması gerekir.

Sonuç

Tıbbi gizlilik, bakımın kalitesine engel değil, hastanın güveninin koşuludur. Gizli bilgilerin paylaşımına ilişkin kurallara hakim olmak, sağlık profesyonellerinin etik ve yasal yükümlülüklerine saygı göstererek etkili bir şekilde işbirliği yapmasına olanak tanır. Bu uygulamaların güvence altına alınması için ekiplerin düzenli eğitimi ve hastalara net bilgi verilmesi şarttır.